Instagram, Tumblr i Kosmici

Czy kiedykolwiek, idąc korytarzem zastanawialiście się kim są mijani przez was ludzie? Czym lub kim tak naprawdę są mijane codziennie setki twarzy? Jeśli nie to właśnie nastał idealny czas, aby się nad tym zastanowić.

W najbliższej nam grupie społecznej, czyli instytucji zwanej szkołą znajduje się ok. 300, 400, może 600 kompletnie obcych ci ludzi. Liczby w tym przypadku nie mają znaczenia. Znaczenie natomiast ma fakt, ilu z tych ludzi znasz naprawdę. Otóż w dzisiejszym społeczeństwie nie ma to znaczenia. Ilu z tych ludzi masz w znajomych na Facebooku? Czy gdybyście pozostawili tylko tych, z którymi jesteście w stanie zamienić więcej niż dwa zdania na szkolnym korytarzy, to byłoby ich więcej niż 30?

Słyszy się często w mediach, jak starsi ludzie, którzy żyją jeszcze PRL-em, krytykują nasze pokolenie, mówiąc o uzależnieniu dzisiejszej młodzieży od mediów społecznościowych. Możliwe, że jest to wina szybko postępującego rozwoju technicznego, przez co starsze pokolenia nie nadążają za najnowszymi technologiami. Może opinie te kierują nastolatki siedzące w grupach i przeglądające własne telefony w obecności znajomych? Domyślam się, że dla osoby, która swoje dzieciństwo spędziła na radosnych pląsach wśród nagrzanego betonu, nasze zachowanie jest czymś nie do pojęcia. Dorośli jednak nie zauważają jednej ważnej rzeczy. Media społecznościowe takie jak Tumblr, Facebook i Instagram są dla nas nieodłączną częścią życia. Niekoniecznie ze względu na uzależnienie, które jest tak naprawdę tylko elementem ubocznym.

Czego tak naprawdę pragnie większość z nas? Czego najbardziej się boimy, przechodząc po oświetlonych ulicach pomiędzy sięgającymi nieba wieżowcami, gdy mijamy tłum obcych nam ludzi? Czy nie boimy się właśnie, że my sami będziemy postrzegani jako tłum? Czy posiadanie tysiąca znajomych na Facebooku, codzienne dodawanie zdjęć na Instagrama nie jest tylko  próbą zaznaczenia własnej egzystencji? Czy nie jest to rozpaczliwy krzyk: „Hej! Jestem tutaj! Nie postrzegaj mnie, jako bezbarwnego tłumu!” Nawet jeśli wy nie krzyczycie, to czy wiecie na pewno, że nie krzyczą wasi przyjaciele?

W roku 2016 w Polsce samobójstwo popełniło ok. 5 tysięcy osób, o dwa tysiące mniej, niż zginęło w wypadkach samochodowych. Średnia wieku to od 20 do 26 lat. Moment, w którym kończysz liceum, jest jednocześnie momentem, w którym znika twoich czterystu znajomych na Facebooku.

Nona

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s